dinsdag 29 juni 2010

Mijn ervaringen met Google Maps en streetview

Ik moet vaker voor mijn werk in een vreemde stad zijn. Verder is mijn grootste hobby reizen. Dan is het een hele uitdaging om snel inzicht te krijgen waar ik mij precies bevind en hoe ik moet lopen om op de plaats van bestemming te komen. Google Maps heeft mij al vaker uit de brand geholpen. Vroeger bereidde ik me voor en maakte een print van de kaart en de routebeschrijving. Tegenwoordig vertrouw ik op mijn iPhone. Zolang ik een internetverbinding heb en mijn batterij niet leeg is is er niets aan de hand :-). Via mij iPhone kan ik zelfs meteen checken wat mijn precieze locatie is. Handig!

Ook op een vaste computer is dit mogelijk als je de browsers Firefox of Chrome gebruikt. Links boven zie je dan een bolletje staan. Als je daar op klikt dan gaat Google Maps op zoek naar je locatie. Meestal werkt dat feilloos. Er wordt wel eerst om toestemming gevraagd. Reuze handig als je op een onbekende plek bent.

Google City Tours
Regelmatig maak ik een citytrip. Om dan maar een beetje verloren rond te lopen vind ik zonde van mijn tijd. Verder ben ik bang om bezienswaardigheden te missen. Natuurlijk kun je een reisgidsje met wandelingen kopen of langslopen bij de plaatselijke VVV. Maar Google City Tours kan ook uitkomst bieden. Type een startbestemming in, bijvoorbeeld Maastricht en je krijgt één of meerdere stadswandelingen op je scherm. Je kunt bepaalde bezienswaardigheden verwijderen en zo je eigen wandeling samenstelling. Ook houdt City Tours rekening met hoeveel tijd je nodig hebt om een bepaalde bezienswaardigheid te bekijken, je krijgt foto's te zien en eventueel een url.

Nieuw!
Bij Google Maps zie je rechtsboven Nieuw! staan. Indien je daar op klikt zijn een aantal nieuwe functies van Google Maps in te schakelen zoals bijvoorbeeld 'slepen en zoomen' of 'wat is hier dichtbij?'

Google Maps en Centre Céramique?
Uiteraard is Google Maps ook te gebruiken voor een bibliotheek. Allereerst natuurlijk tijdens het inlichtingenwerk. Ik heb toch al een aantal keren mensen geholpen die op zoek waren naar een gedetailleerde kaart van een bepaalde plek. In de collectie was niet altijd wat te vinden of van onvoldoende kwaliteit.  Google Maps bracht dan uitkomst. Laatst heb ik ook nog tijdens mijn dagelijkse fietstochtje van Centre Céramique naar huis een wielrenner kunnen helpen die de weg kwijt was. Via Google Maps op mijn iPhone kon ik hem haarfijn uitleggen hoe hij moest rijden.

Daarnaast kan Google Maps gebruikt worden voor onze site om de mensen de weg te wijzen naar onze centrale vestiging en onze twee filialen. Mijn collega Wilmie gaf op haar blog daar al voorbeelden van. Tegenwoordig zie je steeds meer instanties die Google Maps gebruiken op hun site in plaats van een knullig kaartje. Het voordeel is dat mensen meteen zelf hun eigen locatie kunnen invoeren en dan een routebeschrijving krijgen en door streetview zelfs een foto van het gebouw krijgen. Het wordt dus tijd dat we dit ook gaan toepassen op onze site.

Centre Céramique is echter meer dan alleen een bibliotheek. Regelmatig organiseren onze vakreferenten zoals Wim Dijkman en Emile Ramakers (historische) stadswandelingen. Deze wandelingen zouden we ook op onze site kunnen plaatsen zodat mensen die op dat moment niet in de gelegenheid waren om de wandeling te volgen deze online of op een later tijdstip alsnog de wandeling kunnen maken. Als voorbeeld heb ik een Architectuur wandeling over het Céramiqueterrein met behulp van Google Maps gemaakt. Bij de plaatsmarkeringen (blauwe druppels met de zwarte punt) kun je extra informatie kwijt en bijvoorbeeld ook een link naar je catalogus maken als je in je collectie meer materialen hebt over een bepaald gebouw of monument. Overigens heb ik gebruik gemaakt van de site wandelingeninmaastricht.nl, ere wie ere toekomt.


Architectuur wandeling Céramique weergeven op een grotere kaart

Een ander voorbeeld zou kunnen zijn om de route van de voorleeskaravaan via Google Maps op onze site te plaatsen aangevuld met de locaties en tijdstippen waar voorgelezen wordt. Al met al mogelijkheden genoeg.


vrijdag 18 juni 2010

Mijn ervaringen met Instant Messaging

Ik maak al heel wat jaren gebruik van Instant Messaging (IM). Lang geleden, tweede helft van de jaren 90, maakte ik gebruik van ICQ. Volgens mij het eerste Instant Messaging platform dat wereldwijd veel gebruikt werd. Ik had toendertijd dan ook veel virtuele vrienden uit The States, Brazil, Die Schweiz, Россия (Rusland) etc. etc. Ik kan me nog goed het geluidje herinneren wat je hoorde als iemand online kwam. Het klonk ongeveer als het 'oh oh' van de Teletubbies.

Maar ICQ werd steeds minder populair in Nederland en verdrongen door MSN Messenger (nu omgedoopt in Windows Live Messenger). De reden daarvoor is vooral denk ik omdat de ontwikkelingen en mogelijkheden van ICQ achterbleven bij MSN Messenger en Yahoo Messenger zoals bijvoorbeeld de chat combineren met je webcam zodat je elkaar ook kunt zien tijdens het chatten. Veel van mijn chatvrienden bij ICQ stopten ermee of stapten dan ook over op MSN of Yahoo Messenger. Die laatste wordt overigens vooral veel in Oost-Europa gebruikt. Hier in Nederland denken velen dat iedereen via MSN chat, maar dat is dus absoluut niet zo. Vele Oost-Europeanen gebruiken MSN helemaal niet en zitten massaal op Yahoo.

Onlangs kwam ICQ toch weer in het nieuws omdat het voor veel geld verkocht werd aan een Russisch internetbedrijf. Er zijn dus toch nog mensen die in ICQ blijven geloven. Ik heb nog lang gebruikt gemaakt van ICQ al was het maar omdat ik 1 Amerikaanse kennis (Jeff) had die er ook consequent gebruik van bleef maken. De laatste twee jaar heb ik hem en ICQ een beetje links laten liggen. Toen ik zag dat instant messaging onderdeel uitmaakte van 23 dingen werd ik nostalgisch en besloot mijn ICQ weer op te starten. Maar van mijn virtuele vrienden is zelfs Jeff verdwenen. ICQ is volgens mij echt (internet)geschiedenis zoals ook Altavista en Ilse. Ze zijn er nog wel maar door de grote massa vergeten.

Meebo
Tegenwoordig maak ik steeds meer gebruik van Meebo. Meebo is een instant messaging programma wat volledig webbased is. Een typische web 2.0 toepassing dus! Als je een account hebt dan kun je op elke computer (of je smartphone zoals de iPhone) met een internetverbinding chatten. Een ander voordeel van Meebo is dat je je accounts bij Yahoo Messenger, Windows Live Messenger, ICQ of een andere instant messenger die je gebruikt kunt koppelen aan je Meebo account. Dat betekent dat je virtuele vrienden die nu over verschillende IM's staan verspreid mooi bij elkaar staan. Klinkt dat te cryptisch? Bekijk dan eens het filmpje hieronder. Ik heb ook op mijn blog en op mijn homepage een chatvenster van Meebo geplaatst. Als ik inlog bij Meebo dan zie je dat dus op mijn blog / site en kun je ook met me chatten zonder dat je zelf bent aangemeld bij een instant messaging programma.






Chatten met Centre Ceramique?
Meebo wordt ook door bibliotheken gebruikt. Kijk bijvoorbeeld eens op de site van de bibliotheek van het Vredespaleis. Ook dichter bij huis, de universiteitsbibliotheek van Maastricht, chat met zijn gebruikers en maakt hierbij gebruik van Meebo. Bij de universiteit is het overigens een test. Ik ben benieuwd naar de uitslag, daar ga ik toch eens naar informeren. Meebo wordt ook geëvalueerd in het Rapport IM in al@din van Rob Coers en er zitten ook wel wat negatieve punten aan. Maar ieder nadeel heeft ook zijn voordeel ;-)


Indien we besluiten om als Centre Ceramique te gaan chatten met onze klanten dan betekent het in mijn ogen wel dat we op zijn minst tijdens onze openingstijden beschikbaar moeten zijn. 1 uurtje chatten per dag heeft in mijn ogen weinig zin. Je bent ook niet 1 uur per dag telefonisch bereikbaar. Verder zullen de medewerkers die de chat bemannen voldoende op de hoogte moeten zijn van sms -en chattaal en smiley's. Zie ook bijlage 2: het competentieprofiel van het hierboven genoemde rapport van Rob Coers. 



Ik heb totaal geen idee of klanten staan te springen om te chatten met de bibliotheek. Zijn er cijfers bekend van de  Al@dinchat en kun je dit door rekenen naar een individuele bibliotheek? Wellicht dat de drempel via (anonieme) chat kleiner is om een vraag te stellen dan via de telefoon of aan de balie. Van de andere kant zou dit ook kunnen uitnodigen tot niet serieuze en baldadig chats. En wat is de beste keuze qua personeel, iemand van de Klantenservice of een inlichtingenmedewerker? Maar goed je kunt het als organisatie altijd eens een half jaar proberen en tussentijds zaken bijstellen of er toch maar mee stoppen. Wat mij betreft het experiment waard.

donderdag 17 juni 2010

Mijn ervaringen met online kantoortoepassingen

Hieronder mijn post die ik geschreven heb in Google Docs en daarna gepubliceerd heb op mijn blog. Pas ik het document aan dan wordt dit ook automatisch hier getoond. Vind je het lastig om de tekst in onderstaand raampje te lezen? Klik dan hier om het document in de originele vorm te lezen.


zaterdag 1 mei 2010

Mijn ervaringen met wiki's

Een wiki is een website waarop bezoekers zelf op een eenvoudige manier informatie kunnen toevoegen of aanpassen. Daarvoor is geen toestemming of toegangscode nodig (bij sommige wiki's moet je je wel eerst registreren).

Ik had vóór deze 23 dingen cursus eigenlijk weinig tot geen ervaring met wiki's. Ooit (in 2007) heb ik mij, uit nieuwschierigheid, eens geregistreerd bij de bekendste wiki ter wereld namelijk Wikipedia en daar de pagina over Centre Céramique aangepast. Ik werd echter binnen 2 uur! al  terecht gewezen :-) Het was geen juiste en een te gekleurde aanpassing. Ik heb toen wel ontdekt dat het werken aan een wiki vrij eenvoudig is. Overigens ben ik in goed gezelschap want ook Mabel Wisse Smit en prins Johan Friso hebben al eens 'gewerkt' aan een Wikipedia artikel en zij hadden hetzelfde probleem als ik :-). Zie onderstaande video.



Bij een wiki kunnen bezoekers dus de eigenlijke informatie-inhoud van een site bewerken en is er één gezamenlijke tekst die door alle deelnemers wordt onderhouden. Het idee is dat de kwaliteit van de informatie toeneemt wanneer iedereen wordt aangemoedigd het zelf te verbeteren. Doe je niet goed je best dan wordt je dus meestal snel tot verantwoording geroepen.

PBworks
Voor deze cursus 23 dingen heb ik een gratis account aangemaakt bij PBworks. De letters PB staan voor peanut butter (pindakaas). Een wiki creëren is volgens PBworks net zo gemakkelijk als het smeren van een boterham met pindakaas. Peanuts dus! En dat klopt eigenlijk ook wel. Als je kunt tekstverwerken dan heb je het maken van een wiki redelijk snel onder de knie. Al is het niet verkeerd om wat wiki's te bekijken of om  onderstaande video's te bestuderen als je meer wilt weten over het maken van een wiki met PBworks.



en



of bekijk één van de andere PBWiki instructievideo's van tsherman78.

Wiki Handleiding digitalisering erfgoedcollecties Limburg
Met behulp van PBworks ben ik gestart met het maken van een wiki over het project ‘faciliteren digitale presentatie erfgoedcollecties' waar ik voor Centre Céramique aan heb gewerkt. Dit was in ieder geval een goede oefening hoe het in de toekomst bij een project, waar verschillende deelnemers bij betrokken zijn, zou kunnen. Ieder deelnemer kan dan aan de wiki meewerken, elkaar aanvullen en kennis met elkaar delen.

Wiki's voor Centre Céramique?
Bij projecten, zoals bijvoorbeeld hierboven, kan een wiki zeker handig zijn. Een andere toepassing kan zijn dat we onze intranetpagina in een wiki omzetten. Het voordeel is dat het wijzigen van een pagina snel en gemakkelijk gaat. Alle medewerkers kunnen direct en zonder omwegen verbeteringen aanbrengen. Om bij te dragen aan een wiki hoef je dus echt geen website-ontwerper te zijn. Teksten en afbeeldingen kunnen eenvoudig worden ingevoerd.

Maar niet alleen voor intern gebruik zou een wiki handig kunnen zijn. Ook voor onze gebruikers zouden we een wiki kunnen starten. Bijvoorbeeld een wiki met themadossiers over Maastrichtse en Limburgse onderwerpen. Zo'n themadossier kan bestaan uit (korte introductie) teksten geschreven door onze vakspecialisten, online video's, literatuurverwijzigingen (kranten, boeken, onze catalogus of de Limburgse aquabrowser etc.), podcasts en verwijzingen naar sites. Voorbeelden (géén wiki's) van themadossiers zijn te vinden bij gezondlimburg.nl, de KB, de beleefbibliotheek, dossiers bibliotheek Vlissingen en natuurlijk de actuele documentatiebank. Dit zijn goede inspiratiebronnen. Ik zou echter voor een wiki kiezen omdat medewerkers, heemkundeverenigingen en andere geïnteresseerden dan aanvullingen kunnen doen. Verder is het aanpassen, uitbreiden en actualiseren van de dossiers gemakkelijker. Men is niet afhankelijk van een webmaster en na deze cursus 23 dingen kunnen alle medewerkers van Centre Céramique (en andere bibliotheken in Limburg) met een wiki werken.

Berichtje voor al mijn pupillen - Labels toevoegen aan blogposts en meer....

Ik zie dat jullie al goed vooruit gaan. Ga zo door! En volgens mij hebben jullie er ook plezier in (en dat is nog veel belangrijker). Vanaf volgende week vrijdag ben ik met vakantie en dan zal Jurn de honneurs waarnemen.

Het viel me trouwens op dat niemand van jullie je berichten taggen (een soort trefwoord). Bij Blogger heet dit overigens 'labels'. Labels zijn handig als het blog over veel verschillende onderwerpen gaat. De lezers kunnen dan namelijk kiezen of ze alle berichten willen bekijken of bijvoorbeeld alleen de berichten over dansen. Of over politiek, of over breien of waar je maar over schrijft. Als je een teamblog hebt, kun je elk lid een eigen label geven, zodat je eenvoudig alle berichten van één bepaald lid kunt lezen. Maar je kunt labels natuurlijk voor elk gewenst doel gebruiken. Zie ook het onderstaande filmpje waarin Blogger goed wordt uitgelegd. Duurt het je te lang schuif dan meteen door het filmpje tot 4:58.



Of bekijk dit korte filmpje