Een wiki is een website waarop bezoekers zelf op een eenvoudige manier informatie kunnen toevoegen of aanpassen. Daarvoor is geen toestemming of toegangscode nodig (bij sommige wiki's moet je je wel eerst registreren).
Ik had vóór deze 23 dingen cursus eigenlijk weinig tot geen ervaring met wiki's. Ooit (in 2007) heb ik mij, uit nieuwschierigheid, eens geregistreerd bij de bekendste wiki ter wereld namelijk Wikipedia en daar de pagina over Centre Céramique aangepast. Ik werd echter binnen 2 uur! al terecht gewezen :-) Het was geen juiste en een te gekleurde aanpassing. Ik heb toen wel ontdekt dat het werken aan een wiki vrij eenvoudig is. Overigens ben ik in goed gezelschap want ook Mabel Wisse Smit en prins Johan Friso hebben al eens 'gewerkt' aan een Wikipedia artikel en zij hadden hetzelfde probleem als ik :-). Zie onderstaande video.
Bij een wiki kunnen bezoekers dus de eigenlijke informatie-inhoud van een site bewerken en is er één gezamenlijke tekst die door alle deelnemers wordt onderhouden. Het idee is dat de kwaliteit van de informatie toeneemt wanneer iedereen wordt aangemoedigd het zelf te verbeteren. Doe je niet goed je best dan wordt je dus meestal snel tot verantwoording geroepen.
PBworks
Voor deze cursus 23 dingen heb ik een gratis account aangemaakt bij PBworks. De letters PB staan voor peanut butter (pindakaas). Een wiki creëren is volgens PBworks net zo gemakkelijk als het smeren van een boterham met pindakaas. Peanuts dus! En dat klopt eigenlijk ook wel. Als je kunt tekstverwerken dan heb je het maken van een wiki redelijk snel onder de knie. Al is het niet verkeerd om wat wiki's te bekijken of om onderstaande video's te bestuderen als je meer wilt weten over het maken van een wiki met PBworks.
en
of bekijk één van de andere PBWiki instructievideo's van tsherman78.
Wiki Handleiding digitalisering erfgoedcollecties Limburg
Met behulp van PBworks ben ik gestart met het maken van een wiki over het project ‘faciliteren digitale presentatie erfgoedcollecties' waar ik voor Centre Céramique aan heb gewerkt. Dit was in ieder geval een goede oefening hoe het in de toekomst bij een project, waar verschillende deelnemers bij betrokken zijn, zou kunnen. Ieder deelnemer kan dan aan de wiki meewerken, elkaar aanvullen en kennis met elkaar delen.
Wiki's voor Centre Céramique?
Bij projecten, zoals bijvoorbeeld hierboven, kan een wiki zeker handig zijn. Een andere toepassing kan zijn dat we onze intranetpagina in een wiki omzetten. Het voordeel is dat het wijzigen van een pagina snel en gemakkelijk gaat. Alle medewerkers kunnen direct en zonder omwegen verbeteringen aanbrengen. Om bij te dragen aan een wiki hoef je dus echt geen website-ontwerper te zijn. Teksten en afbeeldingen kunnen eenvoudig worden ingevoerd.
Maar niet alleen voor intern gebruik zou een wiki handig kunnen zijn. Ook voor onze gebruikers zouden we een wiki kunnen starten. Bijvoorbeeld een wiki met themadossiers over Maastrichtse en Limburgse onderwerpen. Zo'n themadossier kan bestaan uit (korte introductie) teksten geschreven door onze vakspecialisten, online video's, literatuurverwijzigingen (kranten, boeken, onze catalogus of de Limburgse aquabrowser etc.), podcasts en verwijzingen naar sites. Voorbeelden (géén wiki's) van themadossiers zijn te vinden bij gezondlimburg.nl, de KB, de beleefbibliotheek, dossiers bibliotheek Vlissingen en natuurlijk de actuele documentatiebank. Dit zijn goede inspiratiebronnen. Ik zou echter voor een wiki kiezen omdat medewerkers, heemkundeverenigingen en andere geïnteresseerden dan aanvullingen kunnen doen. Verder is het aanpassen, uitbreiden en actualiseren van de dossiers gemakkelijker. Men is niet afhankelijk van een webmaster en na deze cursus 23 dingen kunnen alle medewerkers van Centre Céramique (en andere bibliotheken in Limburg) met een wiki werken.
zaterdag 1 mei 2010
Berichtje voor al mijn pupillen - Labels toevoegen aan blogposts en meer....
Ik zie dat jullie al goed vooruit gaan. Ga zo door! En volgens mij hebben jullie er ook plezier in (en dat is nog veel belangrijker). Vanaf volgende week vrijdag ben ik met vakantie en dan zal Jurn de honneurs waarnemen.
Het viel me trouwens op dat niemand van jullie je berichten taggen (een soort trefwoord). Bij Blogger heet dit overigens 'labels'. Labels zijn handig als het blog over veel verschillende onderwerpen gaat. De lezers kunnen dan namelijk kiezen of ze alle berichten willen bekijken of bijvoorbeeld alleen de berichten over dansen. Of over politiek, of over breien of waar je maar over schrijft. Als je een teamblog hebt, kun je elk lid een eigen label geven, zodat je eenvoudig alle berichten van één bepaald lid kunt lezen. Maar je kunt labels natuurlijk voor elk gewenst doel gebruiken. Zie ook het onderstaande filmpje waarin Blogger goed wordt uitgelegd. Duurt het je te lang schuif dan meteen door het filmpje tot 4:58.
Of bekijk dit korte filmpje
Het viel me trouwens op dat niemand van jullie je berichten taggen (een soort trefwoord). Bij Blogger heet dit overigens 'labels'. Labels zijn handig als het blog over veel verschillende onderwerpen gaat. De lezers kunnen dan namelijk kiezen of ze alle berichten willen bekijken of bijvoorbeeld alleen de berichten over dansen. Of over politiek, of over breien of waar je maar over schrijft. Als je een teamblog hebt, kun je elk lid een eigen label geven, zodat je eenvoudig alle berichten van één bepaald lid kunt lezen. Maar je kunt labels natuurlijk voor elk gewenst doel gebruiken. Zie ook het onderstaande filmpje waarin Blogger goed wordt uitgelegd. Duurt het je te lang schuif dan meteen door het filmpje tot 4:58.
Of bekijk dit korte filmpje
maandag 26 april 2010
Scan een boek met je iPhone en vind het in de bibliotheek met WorldCat
iPhone-gebruikers kunnen nu de gratis pic2shop applicatie downloaden om barcodes van boeken te scannen en via WorldCat plaatselijke bibliotheken te vinden die de titel bezitten. Ideaal wanneer je iemand in de trein van een boek ziet genieten of een interessante uitgave tegenkomt op bezoek bij vrienden.
De pic2shop app was oorspronkelijk ontworpen als mobile app voor consumenten die graag prijzen vergelijken bij het winkelen. Een gebruiker scant de barcode van bijvoorbeeld een boek met zijn iPhone en kan de prijzen vergelijken bij verschillende leveranciers – nu kan hij ook zien of het boek bij de lokale bibliotheek op de plank staat. De app gebruikt de WorldCat Search API en WorldCat Registry API om de gegevens te leveren van de dichtstbijzijnde bibliotheek met een holding voor het item in WorldCat, de grootste bibliotheekcatalogus ter wereld. Ook locatie en routebeschrijving zijn beschikbaar.
pic2shop is ontwikkeld door Vision Smarts, een IT-bedrijf in België, en was de eerste iPhone app die UPC- en EAN-codes kan lezen. Deze applicatie breidt het aanbod van boekbarcode-scanning flink uit, aangezien pic2shop gratis te downloaden is en werkt op alle types iPhone – zelfs modellen van de eerste generatie. Daarnaast werkt pic2shop in alle landen, hoewel gebruikers niet altijd in alle landen bibliotheken zullen vinden met up-to-date holdings in WorldCat. Vision Smarts werkt ook aan pic2shop apps voor andere smart phone operating systems dan dat van iPhone.
"Catalogiseren van boeken is wat we oorspronkelijk in gedachten hadden toen we begonnen met het bouwen van pic2shop meer dan een jaar geleden. Als veellezer vind ik WorldCat verbazingwekkend. Ik ben echt trots dat ik kan helpen de bibliotheekgegevens meer bekendheid te geven en beschikbaar te maken voor alle pic2shop gebruikers wereldwijd," legt Benoit Maison uit, oprichter van Vision Smarts en hoofdontwikkelaar voor de pic2shop app.
iPhone-gebruikers kunnen de pic2shop app gratis downloaden in de Apple iTunes app store van hun eigen land. De interface is op dit moment alleen in het Engels beschikbaar, maar vertalingen worden overwogen, evenals versies voor andere types mobiele telefoons.
Bron: OCLC eNews, april 2010
De pic2shop app was oorspronkelijk ontworpen als mobile app voor consumenten die graag prijzen vergelijken bij het winkelen. Een gebruiker scant de barcode van bijvoorbeeld een boek met zijn iPhone en kan de prijzen vergelijken bij verschillende leveranciers – nu kan hij ook zien of het boek bij de lokale bibliotheek op de plank staat. De app gebruikt de WorldCat Search API en WorldCat Registry API om de gegevens te leveren van de dichtstbijzijnde bibliotheek met een holding voor het item in WorldCat, de grootste bibliotheekcatalogus ter wereld. Ook locatie en routebeschrijving zijn beschikbaar.
pic2shop is ontwikkeld door Vision Smarts, een IT-bedrijf in België, en was de eerste iPhone app die UPC- en EAN-codes kan lezen. Deze applicatie breidt het aanbod van boekbarcode-scanning flink uit, aangezien pic2shop gratis te downloaden is en werkt op alle types iPhone – zelfs modellen van de eerste generatie. Daarnaast werkt pic2shop in alle landen, hoewel gebruikers niet altijd in alle landen bibliotheken zullen vinden met up-to-date holdings in WorldCat. Vision Smarts werkt ook aan pic2shop apps voor andere smart phone operating systems dan dat van iPhone.
"Catalogiseren van boeken is wat we oorspronkelijk in gedachten hadden toen we begonnen met het bouwen van pic2shop meer dan een jaar geleden. Als veellezer vind ik WorldCat verbazingwekkend. Ik ben echt trots dat ik kan helpen de bibliotheekgegevens meer bekendheid te geven en beschikbaar te maken voor alle pic2shop gebruikers wereldwijd," legt Benoit Maison uit, oprichter van Vision Smarts en hoofdontwikkelaar voor de pic2shop app.
iPhone-gebruikers kunnen de pic2shop app gratis downloaden in de Apple iTunes app store van hun eigen land. De interface is op dit moment alleen in het Engels beschikbaar, maar vertalingen worden overwogen, evenals versies voor andere types mobiele telefoons.
Bron: OCLC eNews, april 2010
donderdag 22 april 2010
Kijktip! The Virtual revolution
Gelukkig na Tros Regelrecht werd er op Canvas een beter programma over internet getoond namelijk de BBC documentaire 'The Virtual revolution'. Het is een vierdelige documentaire over de impact van het internet sinds haar bestaan 20 jaar geleden. Ik werd hier op geattendeerd door de Belgische twitteraar Geert Lievens die ik al enige tijd volg.
Aan het woord komen tientallen grote namen uit de wereld van de IT en het internet: pioniers als Sir Tim Berners-Lee (een van de uitvinders van het internet); oprichters van grote bedrijven als Bill Gates (Microsoft) en Steve Wozniak (Apple); academici als Terry Winograd (Stanford) en Ross Anderson (Cambridge); en commentatoren zoals David Weinberger en Stephen Fry.
Aflevering 1 heb ik gemist maar is gelukkig nog te bekijken op Canvas. In aflevering 2 werd onderzocht hoe internet zowel in democratische landen als in autoritaire staten een politieke rol kan spelen. Ze toont hoe het wereldwijde web een forum is voor de vrijheid van meningsuiting en welke rol sociale netwerksites zoals Facebook en Twitter daarbij spelen.
Deze documentaire is een welkome aanvulling op de cursus 23 dingen. Kijken dus!
Aan het woord komen tientallen grote namen uit de wereld van de IT en het internet: pioniers als Sir Tim Berners-Lee (een van de uitvinders van het internet); oprichters van grote bedrijven als Bill Gates (Microsoft) en Steve Wozniak (Apple); academici als Terry Winograd (Stanford) en Ross Anderson (Cambridge); en commentatoren zoals David Weinberger en Stephen Fry.
Aflevering 1 heb ik gemist maar is gelukkig nog te bekijken op Canvas. In aflevering 2 werd onderzocht hoe internet zowel in democratische landen als in autoritaire staten een politieke rol kan spelen. Ze toont hoe het wereldwijde web een forum is voor de vrijheid van meningsuiting en welke rol sociale netwerksites zoals Facebook en Twitter daarbij spelen.
Deze documentaire is een welkome aanvulling op de cursus 23 dingen. Kijken dus!
Internetfilter in de bibliotheek?
Na zo'n shot schakelde men meteen over naar bijvoorbeeld een moeder met kind. In mijn ogen gewoon stemmingsmakerij en manipulatie.
Uit de uitzending bleek niet dat het ontbreken van een internetfilter echt problemen opleverde. Ook uit eigen ervaring heb ik niet echt het gevoel dat het in de bibliotheek een probleem is. Natuurlijk het gebeurt. Maar door sociale controle, de pc's staan meestal ook vrij open opgesteld, en door ingrijpen van het personeel kunnen echte excessen eenvoudig voorkomen worden. De meeste van onze bezoekers maken gebruik van onze pc's voor studie, werk en communicatie zoals chat en mail. Relativering is dus op z'n plaats.
Tros Regelrecht beweert dat met het plaatsen van een internetfilter alles is opgelost. Een lachertje natuurlijk. De kids weten hier meestal heus wel door heen te breken. Wie kwaad wil doen krijgt het toch wel voor elkaar. Op internet zijn er tal van oplossingen voorhanden om een filter te omzeilen. Dit wordt ook bevestigd op het blog van de Bibliotheek Vlissingen. Een bibliotheek die overigens wel een internetfilter heeft maar het blijkt dus niet echt (of niet altijd) te werken.
Verder wordt er in de uitzending niet gesproken over de nadelen van een internetfilter. Er bestaat grote kans dat ook goede en bruikbare informatie wordt tegengehouden. Iets wat je als bibliotheek niet zou moeten willen. Niet alleen omdat wij garant moeten staan voor een vrije informatievoorziening maar ook doordat je de klanten verjaagd uit de bibliotheek als ze constant een kruis door hun scherm krijgen. En met kruis bedoel ik een rood kruis :-). Ik hoor ze al zeggen: 'op de computers van de bieb kun je toch nergens bij'. In het aprilnummer van Informatieprofessional staat een artikel dat de problemen van filters op scholen bespreekt.
Een tweetal voorbeelden die ik zelf in de praktijk heb meegemaakt met het filteren van internetsites. Voorbeeld 1: Jaren geleden hadden wij in Centre Céramique ook een internetfilter waar zelfs mailprogramma's (o.a. het toen bestaande programma dolfijn.nl) werden geblokt. Ik zie nog het beteuterde gezicht van een meisje aan de balie komen die een werkstuk wilde maken over dolfijnen maar ze kreeg geen websites in beeld.
Voorbeeld 2: Ik bezocht tijdens mijn vakantie een openbare bibliotheek in Engeland waar ik mijn mail wilde checken en mijn startpagina's wilde bijwerken. Om te kunnen werken aan mijn sites moet ik inloggen op cockpit.startpagina.nl. Niets aan de hand zou je zeggen maar.... het woordje cock gaf toch een probleem. Voor degene die geen Engels spreken cock betekent naast haan ook jongeheer, leuter, lul, pik, snikkel. Deze blogpost zal wel in bibliotheek Vlissingen geblokkeerd worden :-). M.a.w. deze eerzame bibliothecaris kon niet werken omdat de bibliotheek een internetfilter had ingesteld. Uiteraard vond ik wel een oplossing om het te omzeilen ;-).
Ik denk dat ieder gezond mens tegen porno en geweld is in een openbare ruimte zoals een bibliotheek. Maar zo simpel als Tros Regelrecht het de tv-kijker voorschotelt is het dus zeker niet. Maar misschien krijgen we door deze uitzending nu extra veel internetters over de vloer. Of moet ik schrijven interetters?
Abonneren op:
Posts (Atom)